Les Gens d'Abord, Pas Le Profit

Le pouvoir d’achat des Belges a augmenté. C’est une étude de Philippe Defeyt (Ecolo) qui l’affirme. Autant dire qu’elle ne fait pas l’unanimité.

 En 1983, il fallait travailler 6 h 15 pour se payer un plein de quarante litres. En 2008, il ne faut plus travailler que 5 h 25. Notre pouvoir d’achat a donc augmenté, affirme Defeyt, à l’issue d’une étude qui effectue une même comparaison pour seize produits : pain, œufs, gâteau, beurre, mazout, etc...

 Auriez-vous rêvé en constatant que vos fins de mois sont de plus en plus difficiles ? En réalité, les critères choisis par Defeyt sont critiquables sur au moins trois points.

 Premièrement, il se base sur l’évolution du salaire moyen. Or, la moyenne est un élément trompeur. Lorsque le patron de Fortis se prend un salaire de 4 millions d’euros, cela fait grimper le revenu moyen, alors que cette hausse ne reflète en rien les revenus de la majorité de la population. Les statistiques montrent d’ailleurs, que l’inégalité des revenus n’a cessé d’augmenter au long de ces années.

 En outre, il ne prend en compte que les salaires et non les allocations sociales, qui accusent elles-mêmes un retard sur les salaires. Etrange de la part d’un économiste qui est également président du CPAS de Namur.

 Deuxièmement, il y a le choix des années. Defeyt compare 2008 à 1983 et 1988. Or, la population ressent surtout une baisse de pouvoir d’achat depuis le passage à l’euro, en 2002. Pourquoi alors remonter arbitrairement à 1983 ?

 Dans son étude, on constate que pour remplir une cuve de mazout de mille litres, il fallait 73 heures de travail en 1983 contre 72 heures en 2008, mais seulement… 31 heures en 1988. De plus, dans une autre étude, Defeyt constate « une quasi-stagnation tendancielle du pouvoir d’achat par unité de consommation entre 2000 et 2006. »

 Troisièmement, il y a le choix des produits. A part le prix de l’essence et du mazout de chauffage, Defeyt ne prend que des produits alimentaires. Le président de CPAS ne s’intéresse pas aux loyers, par exemple. Ni au gaz et à l’électricité (logique quand on sait qu’il est le plus célèbre adversaire de la réduction de la TVA sur ces produits). Ni aux soins de santé. Ni aux frais scolaires…

 Finalement, on se demande où veut en venir Defeyt. À démontrer que nous  sommes dans une méchante société de consommation dans laquelle on abuse de gsm et d’airco ? Pourtant, au 21e siècle, dans notre pays capitaliste développé, de plus en plus de gens s’endettent pour pouvoir satisfaire des besoins de première nécessité. Ne nous trompons pas de combat…

Ee koopkracht van de Belgen is toegenomen. Dat zegt een studie van Philippe Defeyt (Ecolo). De meningen over deze studie zijn, om het zacht uit te drukken, enigszins verdeeld.

 Controversiële studie van Philippe Defeyt (Ecolo)

 In 1983 moest je 6.15 uur werken om een volle tank van veertig liter te betalen. In 2008, is dat nog maar 5 u 25. Onze koopkracht is dus gestegen, besluit Defeyt, na de publicatie van een studie die dezelfde vergelijking maakt voor zestien producten: brood, eieren, taart, boter, stookolie, enz.1

 Heeft u het dan gedroomd dat u het op het eind van de maand steeds moeilijker krijgt? De criteria die Defeyt kiest, zijn op ten minste drie punten twijfelachtig.

 Ten eerste baseert hij zich op de gemiddelde loonevolutie. Terwijl het gemiddelde geen betrouwbaar beeld geeft. Wanneer de baas van Fortis zichzelf een salaris van 4 miljoen euro toebedeelt, doet dat het gemiddelde inkomen stijgen, terwijl die stijging op geen enkele manier het inkomen van de meerderheid van de bevolking weergeeft. De statistieken tonen aan dat de inkomensongelijkheid de voorbije jaren steeds is blijven toenemen.

 Daarenboven brengt hij enkel de lonen in rekening en niet de sociale uitkeringen, die achterlopen op de lonen. Bizar voor een economist die tegelijk ook voorzitter is van het OCMW van Namen.

 Ten tweede is er de keuze van de jaartallen. Defeyt vergelijkt 2008 met 1983 en 1988. Terwijl de bevolking voornamelijk een daling van de koopkracht ervaart sinds de invoering van de euro in 2002. Waarom dan op arbitraire wijze teruggrijpen naar 1983?

 In zijn studie lezen we dat je om een stookolietank van duizend liter te vullen in 1983 73 uur moest werken en in 2008 72 uur, maar slechts ... 31 uur in 1988. Daarenboven constateert Defeyt in een andere studie “ een tendensiële quasi-stagnatie van de koopkracht per consumptie-eenheid tussen 2000 en 2006 ”.

 Ten derde, is er de productkeuze. Buiten de prijzen van benzine en stookolie, kiest Defeyt enkel voedingsproducten. De OCMW-voorzitter interesseert zich niet voor de huurprijzen bijvoorbeeld. Evenmin voor de prijzen van gas en elektriciteit (logisch aangezien hij een bekende tegenstander is van de verlaging van de btw op die producten). Noch voor de gezondheidszorgen. Noch voor de schoolkosten...

 We  vragen ons echt af waar Defeyt naartoe wil. Aantonen dat we in deze stoute consumptiemaatschappij te veel gebruik maken van onze gsm en airconditioning? Nochtans telt ons ontwikkelde kapitalistisch land in de 21e eeuw steeds meer mensen die zich in de schulden moeten steken om in hun noodzakelijke behoeften te voorzien. Vergis u niet van strijd…1  Instituut voor duurzame ontwikkeling, www.iddweb.eu.